Niet-aangeboren hersenletsels (NAH)

 Niet-aangeboren hersenletsels kunnen worden onderverdeeld  in 2 groepen:

  •  Acuut:

 Traumatische letsels
     Na een verkeers-, sport- of arbeidsongeval met al dan niet een schedelfractuur

 Niet-traumatische letsels
     Herseninfarct, hypoxie (zuurstoftekort in de hersenen), anoxie (bij hartinfarct geen zuurstof in de
     hersenen), herseninfectie, tumor, intoxicatie of vergiftiging

  • Chronisch:

 Een niet-aangeboren hersenletsel kan ook veroorzaakt worden door een chronische ziekte. Bijvoorbeeld bij Multiple Sclerose, Parkinson, ziekte van Huntington, dementie,…

 

Een NAH veroorzaakt vaak stoornissen op verschillende vlakken. Naast veranderingen in het dagelijkse leven, hebben deze patiënten vaak te maken met stoornissen in het cognitief, emotioneel en fysiek functioneren.

Sommige van deze oorzaken zijn niet altijd als duidelijke letsels op MRI of andere beeldvorming te onderscheiden. Door het maken van een qEEG met bronlokalisatie, connectiviteits- en spectraalanalyse kunnen we een beeld vormen van de elektrofysiologie van de hersenen. Nadat eventuele elektrofysiologische stoornissen in kaart worden gebracht, kunnen neuromodulatietechnieken worden toegepast. Deze kunnen dan mogelijks de hersencellen die door het letsel verstoord zijn op de hersenschors opnieuw meer of minder gevoelig maken voor prikkels.